Jak and Daxter: The Lost Frontier

Review | 20 November 2009 0:10 -

Met Jak and Daxter: The Lost Frontier heeft High Impact Games een game met veel potentieel in handen gekregen. De vraag is natuurlijk of de ontwikkelaar het succes van de franchise ook op deze nieuwe titel kan overbrengen. Hoog tijd dus om deze titel stevig onder de loep te nemen!

Jak en Daxter zijn geen nieuwkomers in het gamewereldje. Ontwikkelaar Naughty Dog stuurde hen reeds meerdere malen op avontuur op Sony's PS2. Daxter zette ook reeds de stap richting de PSP met de game die de ongelooflijk originele naam Daxter had. Beide helden wagen zich nu aan een nieuw avontuur getiteld Jak and Daxter: The Lost Frontier en 9lives mocht de PSP-versie aan te tand voelen. Dit keer is het niet Naughty Dog, maar wel High Impact Games die de game creëerde. Hight Impact Games kennen we onder meer van het zeer gesmaakte Ratchet & Clank: Size Matters en het eerder middelmatige Secret Agent Clank. Helemaal geen slechte PSP games als je het mij vraagt, de verwachtingen voor Jak and Daxter: The Lost Frontier liggen dan ook hoog.

Een rasechte platform game

Het verhaal van Jak and Daxter: The Lost Frontier draait volledig rond het Ecosysteem dat in duigen lijkt te vallen. Er is namelijk een groot Ecotekort en Jak, Daxter en vriendin Keira gaan samen op zoek naar een nieuwe bron en komen zo terecht aan het - letterlijke - einde van de wereld. De verschillende missies in de game worden aan elkaar gerijgd door prachtige animatiebeelden. De gameplay-beelden zelf zijn duidelijk van een lager niveau, maar zijn toch nog voldoende mooi om de game qua graphics over het algemeen te smaken. De avontuurlijke muziek en de mooi verzorgde voice-acting maken het plaatje af.

Net als de vorige titels is The Lost Frontier een typische platform game. Spelend als Jak, met Daxter steeds aan je zijde, beweeg je je doorheen vrij lineaire levels, zit je te springen en versla je hier en daar een resem vijanden. Dit wordt nooit echt saai en dit is toch wel te danken aan de verschillende Eco powers die Jak bezit. Zo kan Jak explosieve energie vrijlaten, de tijd vertragen, Eco-kristallen uit de grond doen rijzen om een weg te banen doorheen een poel van lava en de lucht invliegen wanneer hij de hoogte in moet. Hoe verder je in de game bent, hoe meer deze krachten een rol zullen spelen en je de nodige combinaties zal moeten bedenken.

Ook krijgt de jonge protagonist verschillende wapens ter beschikking die je met een simpele druk op Sony's groene driehoek laat afvuren. Het afvuren is dus echt eenvoudig, het mindere kantje is het feit dat vijanden wel eens langs alle kanten durven afkomen. Zo geraak je soms al snel het spoor bijster en vliegen er meer kogels naast de vijand dan er pal op. De reden hiervoor is dat er geen soort van lock-on systeem voorhanden is. Daar komt dan nog bovenop dat de camera semi-vast en semi-manueel te bedienen valt en dit is soms wel even klungelen. Gelukkig komt dit probleem niet vaak voor en zorgt het dan ook niet voor langdurige frustratie.

Van grond met Jak, Daxter en Keira

Buiten het leuke platformgedeelte bestaat de game uit luchtgevechten. Regelmatig kruip je in één van de verschillende hover cars om je van locatie A naar locatie B te brengen. Dat dit niet altijd uitmondt in een aangename reis kan je natuurlijk al bedenken. Regelmatig liggen er Ecopiraten op de loer die je helemaal niet goedgezind zijn. Het schip dat je bestuurt heeft gelukkig wel een soort van lock-on systeem waardoor je je vijanden relatief eenvoudig kan neerhalen. Relatief eenvoudig, aangezien de vijand tal van manoeuvres uit zijn mouw schudt en dat dien ook jij te doen. Het vliegen en het manoeuvreren verloopt zeer aangenaam en vlot, zo kan je barrel-rolls uit je mouw schudden en ook 180 graden draaien is geen moeilijk karwei.

Het is duidelijk dat High Impact Games de nodige moeite in deze gameplay heeft gestoken. Eén van de leukere missies is bijvoorbeeld dat je de turrets op een enorm schip dient kapot te schieten, terwijl je langs alle kanten belaagd wordt door de vijand. Het succesvol beëindigen van zo'n episch luchtgevecht geeft echt een leuke voldoening. In het begin heb je één schip ter beschikking, naarmate de game vordert krijg je er vier bijkomende in je bezit. Aan alle vijf kan je laten sleutelen door wapenmodificaties aan te brengen en bijkomende snufjes te installeren om de mobiliteit van je schip te verhogen.

Daxter goes mad

Ten slotte is er nog een derde soort van gameplay te vinden in The Lost Frontier, al is deze beduidend minder aanwezig dan het platform- en vlieggedeelte. De lieflijke oranje Daxter verandert namelijk in Dark Daxter bij opname van Dark Eco. Dark Daxter lijkt zowat het lelijke paarskleurige neefje van Tasmanian Devil en kan net als zijn neef tekeer gaan als een tornado. Deze tornado zorgt er niet enkel voor dat vijanden sterretjes zullen zien, maar zorgt er ook nog eens voor dat afgesloten doorgangen verpulverd worden en Dark Daxter verder op pad kan gaan.